Dit is het verhaal van Rhodé en Nonnie, een 11-jarige merrie van gemengde afstamming (volbloed, New Forest, Arabier en Quarter).

 

Hallo allemaal, ik wou graag mijn verhaal van Nonnie met jullie delen. Ik heb Nonnie nu zo’n 6 jaar, en ze is nooit de soepelste geweest, maar wel mijn toppertje. Ze was in het begin niet makkelijk met rijden, heel gespannen vooral, waardoor ze snel wat spiertjes vast zette. Na een half jaartje ging dat al veel beter totdat ze op de poetsplaats viel en op haar rug terecht kwam met zadel en al. Sindsdien hebben we zeker eens per jaar een osteopaat nodig om het een en ander te verhelpen, maar ook die tijd waren we goed door gekomen. Ik was in die tijd best fanatiek met haar aan de gang en we reden veel buiten, lekker naar het bos, paar wedstrijdjes tot ik zwanger raakte. Ik heb het rijden in die tijd netjes afgebouwd en toen kwam ze stil te staan. Na mijn zwangerschap was zij inmiddels drachtig, dus al met al heeft ze wel dik anderhalf jaar stil gestaan. En toen kon ik er eindelijk weer op…… nou mooi niet dus flink kreupel, dierenarts er bij en die vond het wel verstandig om  fotos van van haar voet te maken, omdat uit andere onderzoeken niks was gekomen. De foto’s waren goed, gelukkig, maar de kreupelheid bleef. Ik heb haar nog een poosje op rust gehad en was inmiddels ten einde raad tot Jan (hoefsmid) mij over zijn vrouw vertelde en mij zei dat ik haar toch maar eens moest bellen , en ooooo wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan. We begonnen met oefeningen aan de hand  schouderbuitenwaarts, iedere dag 1 of 2 keer heel even. Na een week of 2 mocht ze aan de dubbele longe en dan  mooi laag en rond  en recht en eerst in stap en daarna bouwden we het op tot stap, draf en de galop, en ze knapte zienderogen op. Toen mocht ik er weer op, dat moment vergeet ik nooit meer. Het zijn zulke simpele oefeningen maar zo effectief,ze had gewoon die tijd dat ze stil stond zich zelf een verkeerde manier van lopen aangeleerd om bepaalde spieren te ontzien. We zijn nu maanden verder en doe het nu zonder de hulp van mevrouw Hoogendoorn, ik weet nu hoe ik het moet aanpakken als ze na een paar dagen stil staan weer wat stijf is. We hadden eerlijk gezegd de hoop dat ik ooit nog op haar zou rijden die tijd al een beetje op gegeven  en dat ze dan zo snel weer beter loopt had ik nooit kunnen dromen. Mevrouw Hoogendoorn, ik wil u nogmaals heel erg bedanken dat u mij mijn Nonnie hebt terug gegeven en ik hoop dat als het nodig is wij weer een beroep op u kunnen doen.